στης πικροδάφνης τον ανθό και στης μυρτιάς τα φύλλα τον έτριψα τον Παντελή να φύγει η μαυρίλα αφού απ'τις πολύπειρες ως τη μωρά παρθένο τον θέλουν πεντακάθαρο και καλοχτενισμένο του έκανα γυμναστική να μη με ρεζιλέψει, κεφάτος να΄ναι,ευθυτενής, κι αμέσως να σαλέψει σαν δώσουν το παράγγελμα τα τρομερά μπομπόλια ψηλά ως τις αμυγδαλές να φτάσουνε τα βόλια. κοιτώ δεξά κοιτώ ζερβά κοιτώ και με τα κυάλια είδα και μέχρι το σταυρό του νότου με τ'αστράλια παντού το μου είναι απών το νι ούτε για δείγμα κάτι έχει πάθει το ραντάρ και χάνεται το στίγμα αμέσως λέω για καλό θα είναι τα εμπόδια κι έτσι γεμάτος όρεξη το κόβω με τα πόδια γυρνώ σε κλαμπ γυρνώ σε μπάρ γυρνάω στις ταβέρνες πρηστήκανε τα πόδια μου ματώσανε οι φτέρνες μηδέ στραβές μηδέ κουτσές μηδέ και χαζοβιόλες μονάχα άλφα εθνική αλλά πιασμένες όλες αλλάζω γραμμή πλεύσεως μπαίνω στο GTI που 'χει εξάτμιση μπουρί κι όλο φωτιές πετάει πετάει φωτιές κι ο Παντελής σα σίδερο στη βράση και δακτυλοδειχτούμενος δε λέει να κουρνιάσει Γυμνάσια και Λύκεια τα 'φερα όλα βόλτα τύφλα να έχει ο Ρίτσαρντ Γκήρ αλλά κι ο Τζον Τραβόλτα μα οι μικρές με φτύνουνε με πήρανε χαμπάρι ξυπνήσανε τα νιάναρα και θέλουνε Φερράρι τα πήρε τότε ο Παντελής χάνει τα λογικά του τον πιάσαν τα προβλήματα τα ψυχολογικά του καλμάρισε αγόρι μου ηρέμησε πουλί μου σύνελθε Παντελάκη μου σύνελθε Παντελή μου γράψτες αυτές στ'αρχίδια σου μη δίνεις σημασία δεν πάθαμε και τίποτα με μια ψυχρολουσία πήρε κουράγιο ο Παντελής το σκέφτηκε λιγάκι ίσως να φταίει τελικά που το'παιζα μαγκάκι αλλάζω γραμμή πλεύσεως κι αμέσως σοβαρεύω θα πρέπει στο πιο κυριλέ να μάθω να ψαρεύω γυρνώ λοιπόν σε γκαλερί γυρνάω σε μουσεία κρατώντας στη μασχάλη μου τους Λόγους του Λυσία -ω δεσποινίς,τι πληκτικά, εδώ θα βαρεθούμε θέλετε να συμφάγουμε και να συνευρεθούμε; -ω είστε τόσο τολμηρός κι ευγενικός συνάμα, μα πως το καταλάβατε ότι το πάω το γράμμα; -oxι εγώ ,ο Παντελής, ο κοσμογυρισμένος που'χει το μάτι του αετού, κόμπασα ο καημένος -μην είστε τόσο βιαστικός έτσι δεν έχει χάρη ας το φιλοσοφήσουμε, μην είστε πετεινάρι -έλα βρε μαναράκι μου μας προσκαλεί η φύση ποιός κάθεται τέτοιες στιγμές να το φιλοσοφήσει; θες για τ'αστέρια να σου πω τον Κένταυρο ,το Βέγα όταν μπροστά σου έχεις εσύ τον Παντελή το Μέγα ; η νεαρά το πίστεψε για φύση και για τέτοια ξεχνά τα προκαταρκτικά αφήνει τα σερμπέτια κάνει ευθύς μια κίνηση να τον αποκαλύψει με πίσσα και με πούπουλα ας μ 'είχανε αλείψει κοιμότανε ο άχρηστος στα χέρια του Μορφέα κοιμόταν η αχάριστη του έρωτα η ρομφαία ξύπνα ρε παλιοκερατά μας πάτησε το τρένο μπήκαν στην πόλη οι οχτροί σε βρήκαν μαραμένο ατάραχος ο μάγκας μας είχε σβηστά τα φώτα ούτε ματιά δεν έριξε στα τρυφερά τα νώτα η νεαρά τον κοίταζε ψιλοκομπλαρισμένη -έτσι είναι πάντα ντροπαλός ή φταίω εγώ η καημένη; καλύτερα να μου βγαζαν το ένα μου το μάτι καλύτερα να μου διναν μια μαχαιριά στην πλάτη στης πικροδάφνης τον ανθό και στης μυρτιάς τα φύλλα ανάθεμά σε Παντελή που 'παθα τέτοια νίλα... θες ήτανε που φύσηξε το δροσερό τ'αγέρι θες ήτανε της κοπελιάς το μαγικό το χέρι ζωντάνεψε ο Λάζαρος ο νεκραναστημένος ο ντούρος,ο βασταγερός, ο παρεξηγημένος στο περιγιάλι το κρυφό της θάλασσας-γυναίκας αργά αργά προσεκτικά κωπηλατεί ο Γκέκας ο μαύρος ο αγριόσκυλος που 'κανε στα κομάντα Μεγάλο Πεύκο στην αρχή μετά στη Νέα Σάντα -όπα ρε αγριόσκυλε με σταματάει η Λάσσυ μου φαίνεται απρόσεκτε πως κάτι έχεις ξεχάσει φτου,γκαντεμιά,την τύχη μου την παλιοκουβαρίστρα, θέλει κουστούμι ο Παντελής μα που να βρω μοδίστρα άντε ,μα πως να του το πείς να κάνει πίσω πάλι πού έχει σαν και μένανε αγύριστο κεφάλι θυμήσου τον HIV -το έιτζ ρε μαλάκα- θυμήσου,είσαι καρπερός και θα πιαστείς στη φάκα ο Παντελής είναι σπαθί είναι παιδί με μπέσα μπορεί να είναι ζωηρός μα δε μπουκάρει μέσα ένα τηλέφωνο,ταξί, περίπτερο Σταδίου, τέσσερα προφυλακτικά με γεύση ιωδίου έτσι λοιπόν ματάκηδες συνέβη το μοιραίο ακούστε αν νομίζετε οτι τα παραλέω - αυτός δεν είναι αστακός δεν είναι συναγρίδα δεν είναι ρέγγα να ψηθεί με την εφημερίδα αχ παιχνιδιάρη Παντελή, τους έτρωγα αράδα, μα να μυρίζει θάλασσα ποτέ μου δεν ξανάδα ................. μετά την τέταρτη φορά ...καλά , καλά... μετά τη δεύτερη φορά ο Παντελής βαραίνει -ένα φραπέ τον έπινα πολυαγαπημένη η κούκλα τό'παιζε κουφή το πάτωμα κοιτώντας και έστεκε αμίλητη ωσάν την Ποκαχόντας -φτιάξε μωρή κανά καφέ στο νέο εραστή σου έτσι από φιλότιμο από ευχαρίστησή σου -με γέλασες με πλάνεψες μα εδώ προβάλλω βέτο, καλύτερα να φτιάξεις δυό, εγώ τον πίνω σκέτο τι'να κανε ο δύστυχος της φτιάχνει καφεδάκι τώρα που το σκυλόψαρο έγινε μαριδάκι -αχ βρε Παντελάκο μου (Παντελάκο μου?!) μου τον ανακατεύεις; κάνε και καμμιά δουλειά, μονάχα θα βατεύεις; ρίξε κανα σφουγγάρισμα να φύγουνε τα μέλια τι να κανε ο φουκαράς που 'δε χαρά στα σκέλια έμαθε πιάτα κι έπλενε, τα τζάμια, τις κουρτίνες και τις κουβέρτες έβγαζε από τις ναφθαλίνες ένα πρωί η μέγαιρα τον φώναξε μπροστά της -για τη φοράδα βρέθηκε καινούργιος αναβάτης αλλά για πάντα φίλη σου θα ειμαι εγώ, θυμήσου... (έτσι το λεν ευγενικά το άντε και γαμήσου) στης πικροδάφνης τον ανθό και στης μυρτιάς τα φύλλα πήγε να εξομολογηθεί τη μαύρη του ξεφτίλα το τι του έγραφε μετά η τύχη του η ρημάδα ίσως και να το μάθετε την άλλη εβδομάδα ΤΕΛΟΣ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ