Φέρνει ο Σιρόκος ρίγησες στο σπαρματσέτο λέγει του κάπελα , βιδάνιο το ρούμι φραγκοντυμένος μες το σκούρο του κοστούμι και τη Γιολάντα αγκαζέ στο καναλέτο Μάζευε ήλιους κει στου Ιησού τον ίσκιο πέρα στου Ρίο τριγυρνώντας στις φαβέλες η μαλαφράντζα αποκοιμόταν σε δαντέλες που 'χε κεντήσει με έναν σινικό ιβίσκο. Μπαταρισμένο κάπου αρόδου μαύρο κτήνος λουλούδια ξάρτια γύρω γλάροι πεταλούδες μαζεύουν νέκταρ μα το τρώγουν άγριες μούδες μαζεύουν ρέαλ μα τα τρώγει όλα εκείνος Ώσπου μια νύχτα - των στοιχειών γέννημα θρέμμα Γιολάντα , ναύλο , σου 'δωσαν δυο Πορτογάλοι μαζί σε πήρανε στο ξενικό ποστάλι νεκρή σε βρήκανε πρωί στην Ιπανέμα Το καλοκαίρι πνίγηκε στο καναλέτο φραγκοντυμένος μες το σκούρο του κοστούμι τάζει του κάπελα να βάλει κι άλλο ρούμι θολή Γιολάντα ανάβει εκεί στο σπαρματσέτο. {Α}