[I][B]Σημείωση για τον/ην αναγνώστη/3 :[/B] Το κόκκινο του σκοτεινού παλεύεται μόνο με αλκοόλ. Από τότε δεν ξαναεκτύπωσα πράμα. Κόκκινα κύμματα διαταραχής ψυχής Μπήκα μέρα στο σκοτάδι και αυτό με ακολούθησε ακόμη και όταν βγήκα: είχε βραδυάσει. Μέσα μου και έξω μου[/I] 26/10/06 [B]Κείμενο:[/B] Άρχισε να καίγεται το φιλμ. Εικόνες να χάνονται. Σύντομα ούτε η ψύξη δεν θα μπορέσει να παγώσει -------------------την αύξηση της αταξίας. Καταστροφή πληροφορίας, ---------------------------χάος, ---------------------------θλίψη. Μήπως μ'αρέσει απίστευτα το αναλόγικο. Ή απλώς βαριέμαι την ψηφιακή μετάβαση να κάμω ; Either way, same results (are) expected: Silence comes, life goes. ( κοιτάω γύρω μου, κ' ώρες ώρες, όλα π**τάνα φαίνονται. λες να γίνονται ; για φαντάσου ! ) Έχει κρύο στο σκοτεινό, και τόσο μαύρο Ευτυχώς το κόκκινο μου θυμίζει τα κ*λάδικα της Συγγρού. Και έτσι ίσως γελάσω με αυτό που βλέπω, σαν θυμάμαι το γνωστό ρυθμό, και την αιώνια χαραγμένη φράση στο μυαλό μου: " θες χορό ;" 12/3/05