Στήθηκαν όλα-μεταπείστηκες πιόνι σε κάναν-εζαλίστηκες αιώνες τώρα στα παραμύθια τους πιόνι εγίνης εις τα παιχνίδια τους Η ιστορία τους, άλλα μας λέει μα η Ιστορία μας, σβήνοντας κλαίει Χιλιάδες χρόνια εσύ δαιβαίνεις κάτω απ'το Σίπυλο δάκρια σπέρνεις Αρχαία χώματα με Γλώσσα Θεία Κώδικες -θάματα -φιλοσοφία Της Λύπης χρώμα πήρε ο κόσμος το μονοπάτι χάθηκε μακρύς ο Πόνος Με Φως επλάσθηκες μικρή Κοιτίδα και σε σκοτείνιασαν γλυκειά Πατρίδα Τ' αρχαία Μάρμαρα κομμάτια χίλια τ' Αρμαγεδώνα τα πετραχήλια Κι αναρωτιέσαι ....πόσο ακόμα- θα ζεις ετούτη σου την Αλγηδόνα; Δε σου ταιριάζει αυτό το τέμπλο βαρυπενθούσα μου με μαύρο πέπλο Λευκά σου πρέπουν με περηφάνια σώσ' τα παιδιά σου απ'την ορφάνια Σαν μια επίκληση η «ραψωδία» Άς πάρει Τέλος η παρωδία Φωτεινή Α.Κ