Ποίημα · Γεγονότα - Ιστορία - Μυθολογία
από anuya
"Όταν ελέγχεται (ο κενόδοξος) ή και νουθετείται, αντιλέγει εντόνως, όταν επαινείται ή και ενθαρρύνεται, ανυψώνεται κακώς. Άνθρωπος που μέλημά του είναι ν’ αντιλέγει είναι δίκοπο μαχαίρι για τον εαυτό του· φονεύει ανεπαισθήτως την ψυχή του και την καθιστά ξένη προς την αιώνια ζωή. Ο αντιρρησίας είναι όμοιος με τον αυτόμολο προς τους αντιπάλους του βασιλέως εχθρούς. Διότι η αντιλογία είναι άγκιστρο, που δέλεαρ έχει την αξίωση ότι έχουμε δίκαιο, με την οποία εξαπατιόμαστε και καταπίνουμε το άγκιστρο της αμαρτίας, από το οποίο κατά κανόνα αρπάζεται η άθλια ψυχή, σαν από την γλώσσα και τον λαιμό, από τα πνεύματα της πονηρίας, και άλλοτε μεν ανεβάζεται σε ύψος υπερηφανείας, άλλοτε δε καταποντίζεται σε χάος αβύσσου αμαρτίας και καταδικάζεται μαζί με τους πεπτωκότας από τον ουρανό. Όποιος ατιμάζεται ή υβρίζεται, αν πονά στην καρδιά δυνατά, πρέπει να γνωρίζει από αυτό ότι περιφέρει μέσα στους κόλπους του τον παλαιό όφι. Εάν λοιπόν υπομείνει με σιωπή ή αποκριθεί με πολλή ταπείνωση, εξασθενίζει και παραλύει τούτον. Εάν δε αντείπει με πικρία ή και μιλήσει με θρασύτητα, δίδει στον όφι δύναμι να χύση το δηλητήριο στην καρδιά του και να καταφάει άγρια τα εντόσθιά του, ώστε στο εξής ενδυναμούμενος αυτός καθημερινώς να κατατρώγει την προς τα καλά διόρθωση και δύναμι της άθλιας ψυχής του· έτσι αυτός θα ζει έκτοτε στην αμαρτία, θα είναι δε εντελώς νεκρός για την δικαιοσύνη» (οσίου Συμεών Νέου Θεολόγου: 19Α, 417-9)
ο Κύριος είπε: “Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει, καὶ μείζονα τούτων ποιήσει, ὅτι ἐγὼ πρὸς τὸν πατέρα μου πορεύομαι, καὶ ὅ,τι ἂν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου, τοῦτο ποιήσω, ἵνα δοξασθῇ ὁ πατὴρ ἐν τῷ υἱῷ”.
-Καλά, οι σατανολάτρες και ο σατανάς ο ίδιος δέν το ξέρουν οτι για αυτούς είναι ετοιμασμένο το πύρ το αιώνιον; -Κάποιοι μπορεί να το ξέρουν, κάποιοι όχι, γιατί σατανισμός σημαίνει υπερεγωισμός, και ο υπερεγωιστής ξέρει μόνο εκείνα που θέλει να ξέρει, όπως και η βασίλισσα Ιεζάβελ έμαθε για το θαύμα που έκανε ο Θεός μέσω του Ηλία, όμως αντί να γυρίσει στη λατρεία του Θεού, γύρευε να σκοτώσει τον Ηλία. Και άν ακόμα το ξέρουν οτι θα χάσουν και θα θανατωθούν, αυτοί θα επιμείνουν, γιατί αντί για αγάπη έχουν εγωισμό. Όποιος έχει αγάπη, θέλει να ζήσει όσο μπορεί περισσότερο στον κόσμο, γιατί αγαπάει τον κόσμο. Όποιος αντί για αγάπη έχει εγωισμό, ζεί για να νικά και να εξουσιάζει τον κόσμο, και προτιμά να πεθάνει αφού έχει νικήσει και έχει εξουσιάσει και έχει δοξασθεί σάν Θεός, γιατί αυτό τον ευχαριστεί περισσότερο απο το να ζήσει στον κόσμο. Αυτά είναι γραμμένα στα έργα του φιλοσόφου Nietsche και άλλων σατανολατρών. Ο Nietsche τα λέει απροκαλύπτως: “εμένα μου αρέσουν εκείνοι που ζητούν να καταστραφούν, δέν θέλω αργό θάνατο, γρήγορο θάνατο θέλω (διότι έχω νικήσει, αφού έχω καταφέρει να περιφρονήσω και τον κόσμο όλο και τον θάνατο και τον Θεό τον ίδιο, και άν ακόμη σκοτώθηκα πολεμώντας, το εγώμου έμεινε άκαμπτο, άρα νίκησα)”, έχει γράψει. Αυτό ακριβώς το πράγμα είναι ο σατανισμός, και δέν είναι σωστό. -Γιατί δέν είναι σωστό; -Διότι το εγώ του ανθρώπου είναι όπως το εγώ του κυττάρου μέσα στο σώμα. Είναι και αυτό κάτι πραγματικό, όμως δέν μπορεί να ανταγωνίζεται με το εγώ του όλου σώματος το οποίο είναι ο Θεός. Ο άνθρωπος είναι σάν μιά ελάχιστη μικρογραφία του σύμπαντος που είναι ο Θεός, αλλα ένα πολύ πολύ μικρό μόριο του Θεού, και όχι να λέει “δέν υπάρχει Θεός, γιατί άν υπήρχε, Θεός θα ήμουν εγώ!” όπως έγραφε ο Νίτσε. Αυτό που συνδέει το κύτταρο με τα άλλα κύτταρα και με την κεντρική συνείδηση του σώματος, είναι η Αγάπη. Και όπως λέγει ο Παύλος, ο μεγάλος μισούμενος των αντιχρίστων, “ακόμη και άν χαρίσω τα πάντα όσα έχω, ακόμη και άν προσφέρω το σώμαμου να με κάψουν ζωντανό, αλλα αγάπη άν δέν έχω, τίποτα δέν είμαι”. Η δύναμη των αντιχρίστων βασίζεται εξ ολοκλήρου στο ψεύδος, ενώ η δύναμη των λάτρεων του Θεού βασίζεται στη σύνδεση με τον Θεό.