Με γαλανό τον ουρανό και σύννεφο κανένα, πηγαίνω στην αγάπη μου κι αυτή έρχεται σε μένα. Ο δρόμος είν' ατέλειωτος και σε γκρεμό πηγαίνει και στην άλλη άκρη του γκρεμού, τη βλέπω λυπημένη. Δεν σταματώ, δεν σταματά, δεν κόβει και δεν κόβω, μάς δίνει ο έρωτας φτερά και δεν ψηφάμε φόβο. Π.Θ.Τουμάσης