Στερνό αντίο Για δες Η ψυχή μου είναι έτοιμη να σβήσει. Για βρες Ένα τρόπο στη ζωή να με κρατήσει. Πως θα μπορέσω να κλείσω τα βλέφαρα Χωρίς να αντικρίσω τη στερνή ματιά σου; Πως θ΄ αρμενίσω μοναχός μου μεσοπέλαγα Δίχως την σίγουρη και λάγνα συντροφιά σου; Μου λές Δράξε το σήμερα και ζήσε τη ζωή σου Μικρές Είν’ οι στιγμές που θα γεμίζουν τη ψυχή σου Πώς να τολμήσω να ζήσω τον έρωτα Δίχως υπέρβαση κοινών συναισθημάτων Όταν κρατώ τα όνειρά μου αφανέρωτα Και μόνο χάνομαι σε στίχους ποιημάτων; Μη κλαις Στο μαρμάρινο κρεβάτι μη δακρύζεις Δεν φταις Πάρε το δρόμο σου και πίσω μη γυρίζεις. Πως πέρασε η ζωή με μόνο όραμα Τη λαμπερή μορφή σου στο μυαλό μου; Οι λίγες μας στιγμές να ναι πανόραμα Της όλης μου ζωής στον τελειωμό του; Σαν χθες Η ζωή ξαναγεννήθηκε μαζί σου Σαν χθες Την πρώτη ανάσα πήρα στο κορμί σου Πώς κλείνω πια τα μάτια μου αδόκητα Αναζητώντας την στερνή παρηγοριά σου Στους τελευταίους της παλμούς της απροσδόκητα Πως έστησε τρελό χορό η καρδιά μου; Μη κλαις Στο κρεβάτι μου που τώρα είναι κρύο Αν θες Βρες ένα τρόπο να μου πεις αντίο. -.-