Μια φορά κι έναν καιρό,μια χούφτα άνθρωποι ένα σωρό. Χώρισαν χώρες και λαούς,ορίσανε πρωθυπουργούς. Άσπρο και μαύρο βάλανε και έχθρα στις ζωές μας. Τροφή για το μυαλό πικρή και μίσος στις καρδιές μας. Πόλεμοι εγεννήθηκαν δάκρυα και αίμα χύθηκαν και το γιατί ανύπαρκτο, πέτρωσαν τα όνειρά μας. Ρε θα σε φάω γείτονα, να λέμε από μέσα μας, μια σφαίρα και μια μαχαιριά να γίνεται χαρά μας. Το τι μας φταίει άγνωστο. Το αν μας φταίει ασήμαντο. Αλλά το χέρι έτοιμο να παίξει τη σκανδάλη. Εκπροσωπούμε ιδανικά που επωφελούνται άλλοι. Το μίσος που μας τύφλωσε, εκείνο θα μας σώσει. Όταν μισήσουμε το εγώ, τότε θ' αρχίσει η πτώση.