Απάνω που βιώναμε ένα γλυκό λαβ στόρι ήρθες και μου 'πες ξαφνικά «φεύγω, σ' αφήνω, σόρι έκλεισε πια ο κύκλος μας θέλω να πάω για άλλα» και στα καλά καθούμενα με άφησες μπουκάλα ! «Τινάζεις όσα ζήσαμε σού είπα, στον αέρα αλλά να είσαι σίγουρη πως θα τα βγάλω πέρα. Πήγαινε όπου αγαπάς δεν θα σε εμποδίσω μα εννοείται πως κι εγώ μπροστά θα προχωρήσω». (Και μη θαρρείς ο χωρισμός αυτός πως θα με φθείρει αρκεί να είναι βέβαια καλά το μοναστήρι)…