Έκλεισε το παραθύρι κι έμεινα μες στο σκοτάδι τέλειωσε το πανηγύρι τελευταίο και το χάδι. Έρημο μονό το στρώμα πόσο αργεί να ξημερώσει στο δικό σου το βιβλίο έχει η αγάπη μας τελειώσει. Δυο πουλιά κοιτώ στο τζάμι που είναι τόσο ερωτευμένα αχ τα χρόνια μου χαράμι από εσέ σημαδεμένα. Δεν τελειώνει τούτη νύχτα και με πνίγουν αναμνήσεις δεν τελειώνει και δεν θέλω ποτέ πίσω να γυρίσεις. Μονάχη αγαπούσα μόνη, μόνη λάτρευα θεέ μου στο κλειστό το παραθύρι άκου λίγο ακουσέ με. Ναι με πνίγει ακόμα η θλίψη, ναι ακόμα σ` αγαπάω ένα λάθος δεν θ` ανθίσει στα γυαλιά που τα πατάω. 6-2-2026 Αδαμοπούλου Γεωργία