Ο Απόπατος Χθές περί της 10 πρωινήν, επήγα εις την λαικήν, δια ν' αγοράσω ορισμένα ώα, ιχθείς, γεώμηλα και εκ παραδρομής επήρα και έναν στηθόδεσμον. Μου εφάνει βέβαια ολίγον μικρός δια το πλούσιον και τορνευτό μου στήθος, αλλά αφού ο υφασματοπώλης μου είπε ότι ήτο καλώς. Εγώ βεβαίως είχα τις αντιρρήσεις μου, αλλά αφού έλαβα υπ΄ όψην οτι ο κύριος Μήτσος, του Θεμιστοκλέους, όση ώρα εψώνιζα δεν πήρε τους οφθαλμούς του απο το στήθος μου, τελικά επείσθηκα να τον ψωνίσω, τον στηθόδεσμο βεβαίως! Ανεβασμένη στα ψηλά μου υποδήματα, επήρα τον δρόμο δια την επιστροφήν, φορτωμένη ώς ημίονος. Δεν ηξεύρω πώς, αλλά βρέθηκα μπρούμτα. Οι ιχθείς μες το τόζ! Τα ωά στραπατσάδα! Τα δε γεώμηλα κατρακυλούσαν εις το σοκάκι καταλήγοντας σε μια γκιόλα. Μου ήρθε η επιθυμία θωρώντας όλα αυτά να πάω να πέσω απο τα γιάργια. Φτάνοντας όμως στο χείλος του γρεμού, ατενίζοντας το πέλαγος και βλέποντας την ευτυχία και το πλατσούρισμα των γλάρων, ακούγοντας τον παφλασμό των κυμμάτων, είπα να πάω εις τον απόπατον. Έσυρα τα κουρασμένα βήματα μου μέχρι εκεί, έκλεισα την θύραν και επειδή ο απόπατος ήτο τούρκικος, έκλεινα το γόνυ και προσπάθησα να βολευτώ υποβασταζόμενη εκ δεξιών απο το `πιγκάλ ΄ και εξ ευονύμων απο το ντουβάρ! Έβγαλα τινά κόπρανα τα οποία αποτελούντο απο χωνευμένη όρνιθα και τινά λαχανικά. Η ευχαρίστησίς μου έφτασε εις το απόγειον! Τα δέοντα εις την μητέρα σας και εις όλους τους συνδετημώνες σας!Καλή όρεξη!!!