πάνε οι Ολυμπιακοί κι η τελετή της λήξης σούπερ ουάου ήτανε μα τώρα θα βογγήξεις το πανηγύρι τέλειωσε φθινόπωρο μυρίζει και άπραγος ο Παντελής σπιτάκι του γυρίζει τα φράγκα είναι λιγοστά αμάξι δεν υπάρχει Σταθμός Λαρίσης ,ντροπαλά ρωτάει το σταθμάρχη -καλέ τι ώρα έρχεται η ταχεία για το Βόλο; -εσύ δεν είσαι ο Παντελής ο ρέκορντμαν στο σόλο; γελάει, θα το καταπιεί και τούτο το φαρμάκι στο βάθος ίσως τ'άρεσε που 'ναι γνωστός λιγάκι -η ταχεία μόλις έφυγε μα σε καμμιά ωρίτσα ο καρβουνιάρης θα φανεί για Φάρσαλα-Καρδίτσα έτσι λοιπόν και έγινε μην τα πολυλογούμε για ανταποκρίσεις μη ρωτάς προχώρα και θα δούμε διαδρομή μαγευτική θεσπέσια η φύση τα ευγενή αισθήματα τον έχουν πλημμυρίσει τον Κότσιρα ακούγοντας απ'το σιντί στο τρένο "...πρώτη στα χέρια σου φορά γεννιέμαι και πεθαίνω... " ξεχνάει τα παλιοπούτανα που σέρνουνε καράβι κι εκείνη ονειρεύεται που θα τον καταλάβει μια κοπελιά να περπατάν να την κρατά στον ώμο μαζί να νοικοκυρευτούν να μπεί στον ίσιο δρόμο γιατί κακά τα ψέμματα έτσι δεν θα τη βγάλει βαρύς χειμώνας έρχεται μαγγάλι ειν' η αγκάλη καθώς ονειρευότανε το ξίφος στο θηκάρι ακούστηκε κιλίβαντας με οχτάιντσο μαστάρι -στάση καλέ,να κατεβώ, φώναξαν Λιανοκλάδι έχω και χίλια πρόβατα ν'αρμέξω ως το βράδυ ο Παντελής κεντράρισε και λόκαρε το στόχο αυτή τον κώλο γύρισε σαν τις φτηνές στο Σόχο μόλις νετάρισε στο στρινγκ του γύρισε το μάτι είδε φαντάρο το Χριστό και τον Παπακαλιάτη μέσα σε δευτερόλεπτα κοιτάει να της την πέσει ευγενικά σηκώθηκε να της προσφέρει θέση -καθείστε σας παρακαλώ αργεί το Λιανοκλάδι είμαστε ακόμα Λειβαδιά ειν' ο ελεγκτής στραβάδι αυτή τον ψιλοέκλασε ως γίνεται συνήθως έτσι για να συντηρηθεί τής δύσκολης ο μύθος μα αυτός έχει προφίσενσι στη γυναικεία γλώσσα το όχι ως ναι εξέλαβε που του 'ριξε η γκιόσα αμόλησε την πετονιά τη λάγνα τη ματιά του θολή απ'τα διπλώματα κι από τα ντοκτορά του αυτή τον ελυπήθηκε γούσταρε και να πάει -με λένε Γκόλφω... -Παντελής... καθίσαν πλάι πλάι -είστε από τα μέρη μας; -όχι,από το Βόλο αλλά με σένα συντροφιά πάω και Βόρειο Πόλο το πρώτο της χαμόγελο το ζήλεψαν τριγύρω μύριζε τριαντάφυλλο λουκούμι από τη Σύρο -γούστο έχεις,είσαι καλός μα λίγο χλεμπονιάρης τι θα 'λεγες στη στρούγκα μου να'ρθεις για να στανιάρεις; θα σε ταίζω βούτυρο και θυμαρίσιο μέλι σύκα καρύδια και κρασί να στυλωθείς εντέλει να γίνεις σαν του Τάσου μου που'ναι σαράντα πόντοι ζηλεύουν οι αρχόντισσες ζηλεύουν κι οι αρχόντοι -ξέρεις εγώ είμαι αλλού είμαι παιδί της πόλης μα πες μου τόση σοβαρά την έχει ο καριόλης; -που να στα λέω,θέαμα γινόμαστε στη στράτα μάταια να την κρύψει προσπαθεί πίσω απ'τη γραβάτα -ωραία, καλά που είμαι ντεμί ένα εβδομήνταέξι είμαι κι ωραίος γκόμενος το σύμβολο του σέξι -είσαι σκατά στα μούτρα σου μα αλήθεια έχεις κάτι που μου ξυπνά τη λίμπιντο μια τσαχπινιά στο μάτι ευθύς η Γκόλφω έγειρε στου Παντελή το μπράτσο και του ψιθύρισε στ'αυτί -εντάξει,θα σου κάτσω... ............ του 'κατσε του ξανάκατσε του κάθεται ακόμα τ'απόβραδο τα πρωινά τις νύχτες και το γιόμα μα όχι στο επίσημο βλέπεις είναι κι ο Τάσος παρανομία και κρυφά κάπου βαθιά στο δάσος στης πικροδάφνης τον ανθό και στης μυρτιάς τα φύλλα που πάθανε μετάλαξη από τη βαρβατίλα ήρθε ο έρως κι άνθισε όλοι ευχαριστημένοι εκτός από τη μάνα της που δεν καταλαβαίνει -μωρή στολίζεσαι κρυφά κι όλο στα σπα μου τρέχεις με έναν ξένο μου 'πανε οτι κρυφά τα έχεις πρόσεξε κακομοίρα μου για θα σου το κλειδώσω αφού το ξέρεις στο χωριό το τόσο κάνουν τόσο η Γκόλφω δεν φοβήθηκε δεν έδωσε και βάση ο Παντελής την κλειδαριά θα την παραβιάσει μια νύχτα τους τη στήσανε τους κάρφωσε η μάνα δεμένους χειροπόδαρα τους βγάζουν στην Τατιάνα -Για πέστε μου παρακαλώ πόσο καιρό συμβαίνει ο κόσμος ενδιαφέρεται τ'αρέσει να μαθαίνει -δυό μήνες Τατιάνα μου τα κάλλη μου του δίνω δεν κάναμε κανα κακό έτσι ρε Παντελίνο; -έτσι κυρά Τατιάνα μου τα νιάτα είναι δώρα ρίχνουμε κι ένα που και που για να περνά η ώρα -για να περνάς την ώρα σου με θέλεις ρε αλήτη που για εσένα φύλαγα την παρθενιά απ' τη μύτη -όχι αγάπη μου γλυκειά με μπέρδεψε η χαμούρα θέλει να τσακωνόμαστε πέθανε η κουλτούρα τώρα πουλάνε μοναχά οι μίζερες ζωές μας τ'άγριο ξεκατίνιασμα τα αίσχη κι οι πομπές μας -εδώ καλέ μου Παντελή δικό μου είναι τσιφλίκι πέρασε στο προκείμενο πες για το φίκι φίκι διψώ για ενημέρωση πες μου , θα είμαι τάφος είμαι πολύ φερέγγυα ως δημοσιογράφος η Γκόλφω τότε θύμωσε την είχανε φτυσμένη ζητάει ένα κοντινό για να φανεί η καημένη απ'το κοντρόλ θαμπώθηκαν -τι πρόσωπο τι μπούστο για δες πως γράφει στο γυαλί.. -τι λες; βρε έχει γούστο.. -συγνώμη Τατιανίτσα μου είναι καλύτερη σου στο λογιστήριο να πας για τη λυπητερή σου η άμοιρη σταμάτησε την κόψαν στον αέρα μα δεν την απολύσανε την κάνανε λατζέρα η Γκόλφω πήρε εκπομπή τοκ σόου κατάδικό της στη στάνη δεν ξαναγυρνά και στο υποστατικό της ως προς το σεξουαλικό, τις αντρικές θωπείες τις άφησε και άρχισε εργασιοθεραπείες με τη Μαγδάλω τα'φτιαξε την τηλεσκηνοθέτη άδεια ζητούν να παντρευτούν από το νομοθέτη τον Παντελή θυμάται πια στη χάση και στη φέξη κάτι Σαββατοκύριακα με συννεφιά πριν βρέξει αναπολώντας τις στιγμές με γλυκιά ανατριχίλα στης πικροδάφνης τον ανθό και στης μυρτιάς τα φύλλα...