[align=center][B]Ως εκεί που φτάνει ο ουρανός, και κάπου παραπέρα κρύβεις καλά τον ευατό σου. Το δακρυσμένο βλέμμα σου, πότε από χαρά και πότε από λύπη φέρνει άλλο χρώμα στην ήδη παραδείσια ίριδά σου. Σαν ναός που μέσα του υμνείται η ομορφιά, και οι Άγιοι των βλεφάρων σου ανοιγοκλείνουν τις εισόδους,επιτρέποντάς μου μια κλεφτή ματιά. Χαμογελάς, και τότε φευγαλέα καταλαβαίνω πόσο χαίρομαι να σε διεκδικώ, κι ας μην σε κερδίσω.[/B][/align]