Τελικά δεν μπόρεσες να ξεφύγεις απ τη κατάρα της μιζέριας, της παράγκας και της κόκας. Τελικά η κατάρα της φτώχιας σε γονάτισε … Όμως είχες το χρόνο να φιλοδωρήσεις τη Γηραιά Αλβιόνα με 2 υπέροχα γκολ και πριν σε κλάματα να ξεσπάσεις σαν παιδί στο γήπεδο της Νάπολης κάτω από χιλιάδες σφυρίγματα να φωνάξεις στο κόσμο … Για τον τύφο, τη φτώχια και τα παιδιά της Νότιας Ιταλίας ! Ω πόσο σε γούσταρα όταν τους πέταξες στα μούτρα ότι θυμάστε τη Νάπολη κάθε όποτε παίζετε μπάλα και το γήπεδο θα είναι μαζί σου … Μπορεί αυτοί να σφύριζαν αλλά όταν έβγαλες τη σέντρα και μπήκε το γκολ κάποιοι σαν κι εμένα έκαναν τούμπες. Στερημένος απ΄ τη φύση στο κορμί έπαιξες τέτοια μπάλα που οι αθληταράδες χλόμιαζαν… Εσύ που δεν φώναξες ποτέ στο συμπαίκτη για μια λάθος μπαλιά ! Ας τους να λένε … Κι αν νικημένος έφυγες δεν πειράζει γίγαντα, εμείς μακριά από τη ψευτοηθική τους θα σε θυμόμαστε για πάντα … Όλη την αγάπη μας χοντρούλη με τη μεγάλη καρδιά ! http://expertfootball.com/players/maradona/maradona/gallery/8.jpg (Λίγο πριν τους καρφώσει σα κεφτέδες !) ΥΓ ναι ρε από κει πήρα την ιδέα!