Ποίημα · Επιστήμη

Κόκκινες ώρες

θέλω να είμαι Αύγουστος

[align=center]Κόκκινες ώρες Δεν έγινα φθινόπωρο Αυτό δεν μου συγχώρεσες Η αγάπη σου δεν άντεχε Τον καύσωνα συνέχεια Ολοι ζητούν το χρόνο τους Κι εγώ το καλοκαίρι μου Έναν τεράστιο Αύγουστο Ήλιο,έρωτα,ατέλειωτα Θέλω να είμαι καύσωνας Κόκκινες ώρες, νύχτα Λιωμένο πάθος, πυρετός Κι όχι μια απλή συνήθεια Είμαι συνέχεια αντίφαση κι η υπομονή σ’εξάντλησε το περιττό δεν το άντεξες σου αρκούσαν τα απαραίτητα

Σχόλια (5)

Συνδέσου για να σχολιάσεις. Σύνδεση

NIK-TSIK13/2/2008
ναι ι ι ι,Αρη4 έχεις δίκιο: είμαι στριμμένο άντερο ::mad.::
Aris413/2/2008
Η αγάπη σου δεν άντεχε Τον καύσωνα συνέχεια Ρε συ , μηπως του εψηνες το ψαρι στα χειλη μονιμως ??? ::up.:: ::razz2.:: 'νταξει , χωρις αστειακια τωρα , πολυ ωραιο το ποιημα !! ::up.::
AlexSAI13/2/2008
::yes.:: ::yes.:: ::up.::
swordfish13/2/2008
Πάρα πολύ καλό! Δυνατό! '' δεν έγινα φθινόπωρο/αυτό δε μου συγχώρεσες'' ''όλοι ζητούν το χρόνο τους /κι εγώ το καλοκαίρι μου'' ''το περιττό δεν το άντεξες/σου αρκούσαν τα απαραίτητα''
Helene5213/2/2008
::yes.:: ::up.::