Ποίημα · Συναισθήματα - Εικόνες

Σκοτεινοί χρόνοι

Ελπίδες σκουριασμένες.. Ζωγραφισμένες με πινέλα ξερά σε τζάμια θολά.. Σκοτεινές ομίχλες.. Θνητές Αφροδίτες.. Κλειδιά που στη σιωπή ζητάν αφορμή.. Παράθυρα σπασμένα.. Όνειρα πεταμένα, βυθισμένα στο ποτό της ζωής το πικρό.. Φεγγάρια χλωμά γυρνάνε ξανά σε τρελλούς ουρανούς.. Στις κοιλάδες του νου.. Λαβωμένα κορμιά με άδεια καρδιά.. Χωρίς μέλλον, χωρίς παρελθόν..

Σχόλια (5)

Συνδέσου για να σχολιάσεις. Σύνδεση

Ανώνυμος αποστολέας29/12/2004
Προφητης εισαι?οχι δεν εισαι.Το μελλον κανεις δε το γνωριζει/Πολυ πισσιμισμος,οι χρονοι ε δεν ειναι τοοοσο σκοτεινοι...μια ακτιδα φωτος θα υπαρχει,κατι για να συνεχισουμε μακρυα αποτι πονα και κοντα σοτι γατρευει.ωραιο μετρο. zou(οπως παντα δεν εκανα singig)
prophet29/12/2004
zou.. το ξέρω, αλλά το θέμα που ήθελα να θίξω δεν ήταν η ακίδα. αν ήταν, θα το έκανα. και το ποίημα αυτό είναι και ταυτόχρονα κοινωνικοπολιτικό. με αυτά υπόψη, ξαναδιάβασε το..
Ανώνυμος αποστολέας29/12/2004
Πολύ αληθινό προφήτη... Δυστυχώς έτσι είναι... -Δημήτρης-
Ανώνυμος αποστολέας29/12/2004
Πολύ-πολύ καλό, προφήτη !!! --Spil--
annaΤi29/12/2004
Πάρα πολύ καλό!!! Μπράβο Προφήτη!!