Στην αμνησία του μυαλού σου Και στης ψυχής σου το μπετόν Η απονιά σου θα με σβήσει Όπως το χρώμα το ασετόν (δις) Στο μαύρο βάθος των σπηλιών σου Στων σάλπιγγών σου την ηχώ Τα τείχη μου θα καταρρεύσουν Μες την δική μου Ιεριχώ (δις) Επεσα πάλι σα πρεζόνι Μες του κορμιού σου τα σκληρά Τι να μου κάνει η μεθαδόνη Σε θέλω κι άλλη μια φορά