Μεσάνυχτα κι ο νους μου τριγυρίζει αλλού, στο δάσος με τα πεύκα στην άκρη του γιαλού. Σ΄ ένα χλωμό κορίτσι μ΄ ολόξανθα μαλλιά κι ένα κορμί φιδίσιο, σωστή δεντρογαλιά. -Ξανθό μου κοριτσάκι μικρή δροσοσταλιά που βγήκες στο σεργιάνι μ΄ αχτένιστα μαλλιά. Το είδα ξαπλωμένο δεν έβγαζε μιλιά με το όπλο του σφιγμένο μέσα στην αγκαλιά Φθινόπωρο στα μάτια χειμώνας στην καρδιά κι ένα άστρο καρφωμένο στο στήθος του βαθιά. Με τα γαλάζια μάτια τα εικοσάχρονα το βασιλιά τον ήλιο κοιτούσε επίμονα.