Εισαγωγή... Το πήρα απόφαση κι εγώ Να γράψω ένα ποίημα Και σαν κι εσάς να μαι κι εγώ… Να μοιάζω λίγο θύμα ! Να βάλω μέσα κλάματα Και θρήνους και οδυρμούς Να γίνω και ευαίσθητος Να πίνω και και χυμούς !!!! (Χυμούς είπα ?) Τι να τα κάνεις μάτια μου τα λόγια τα ωραία ? Θα πας στον οδοντογιατρό Η στο χοντρό κουρέα ? Κυρίως θέμα … Σήμερα ξεκουμπίστηκες νωρίς από το σπίτι και με έβρισες και μ έδειρες με είπες και αλήτη ! Και εγώ πολύ νεύριασα Κι έβαλα τα καλά μου Και είπα μέσα μου μωρή Σε γράφω στα απ αυτά μου ! Η απουσία σου λοιπόν Μεγάλο είναι κρίμα Αν και κρυφά σου εύχομαι Να πέσεις μες το κύμα ! Η μάνα μου με μάλωνε Μη λέω τέτοια λόγια Και μου λέγε η δύσμοιρη Μη μπλέξεις με καριόλα Τον άλωνε το γνώρισα Και δε μου μοιάζει διόλου Είναι μεγάλος και τρανός Δεν είναι και του κώλου ! Εκείνος έχει τα λεφτά Δεν είναι φτωχαδάκι Κι έχει αμάξι τσίφτικο Και ωραίο κωλαράκι ! Ολομερής σαν είλωτας Πάνω στο μηχανάκι Για το ψωμί μου έτρεχα Σαν το κοροϊδάκι. Μα αυτό σου λέω μάτια μου Κοντά στο νου κι η γνώση Μα σαν σε βλέπω κούκλα μου Μου γίνεται άλλη τόση ! Εκείνος έχει τα λεφτά Εγώ έχω τη χάρη Και είναι και κρυόκολος Κι έχει μικρό παπάρι ! Ωραία είναι η ζωή Κι έχει περίσσια χάρη Να δούμε πως θα βολευτείς Με το μικρό παπάρι ???