Απ’ τη συνοικία τα λεωφορεία γέμισαν φανέλες κι αναμμένα μάτια Σμάρι οι οικοδόμοι μπρος στη δημαρχία στις γωνιές η νύχτα γίνεται κομμάτια Κόκκινη πόλη μες στ’ αγιάζι Βάλε τα ρούχα τα παλιά Άρχισε να γλυκοχαράζει στα λασπωμένα σου γιαπιά Απ’ τη συνοικία μέχρι το λιμάνι πάνω στους σκυμμένους ώμους του εργάτη αίμα και τσιμέντο γίνονται χαρμάνι χτίζεται η ζωή μας, θάνατο γεμάτη Κόκκινη πόλη μες στ’ αγιάζι Βάλε τα ρούχα τα παλιά Άρχισε να γλυκοχαράζει στα λασπωμένα σου γιαπιά