Πέρασ' από δω η Ελένη; ποιος την έχει δει; στην καρδιά της είχε τρύπα κι έμοιαζε παιδί ποιοι την πήραν, τι της είπαν πάψε να ρωτάς ήταν όρκος η Ελένη σ΄ άρεσε να τον πατάς. Λόγια στα σεντόνια λύπες και φοβέρες βλέφαρα κλαμένα και χρυσάνθεμα πέταξες τα χρόνια πέταξες τις μέρες πέταξες κι εμένα μέσ’ στ’ ανάθεμα. Πέρασ' από δω η Ελένη; ποιοι την αγαπούν; μου αξίζει ότι πάθω είπες να μου πουν ίσως κάποτε το μάθω κι ίσως να χαρώ ήταν δρόμος η Ελένη κι έχει κλείσει από καιρό.