Απλώνει η νύχτα απαλά τα εβένινά της δίχτυα στων ημερών τα ερείπια το βήμα σέρνουμε δειλά. Τρέχει ο χρόνος κι η ζωή και δε μας περιμένει κι εσύ μετράς τι μένει απ` της φωτιάς την εποχή. Δεν μπαίνει σε κανάλια η ζωή κυλάει σαν λάβα βράδυ και πρωί μην παίρνεις τίποτα τοις μετρητοίς να μ` αγαπάς και να μ` αμφισβητείς. Το σύννεφο έφερε βροχή κι η νύχτα μια σειρήνα μην κλείνεις σε βιτρίνα τη λεύτερή σου την ψυχή. Δεν μπαίνει σε κανάλια η ζωή κυλάει σαν λάβα βράδυ και πρωί μην παίρνεις τίποτα τοις μετρητοίς να μ` αγαπάς και να μ` αμφισβητείς.