Συνήθιζα να σε ρωτάω Πώς φτιάχτηκε ο κόσμος, Αλλά μονάχα μου χαμογελούσες. Μου άπλωνες το χέρι, Με έπαιρνες στην αγκαλιά σου. Ο κόσμος ήταν απλός για εσένα. Μια γλάστρα με βασιλικό, Ένας καφές ελληνικός με μια σταγόνα ούζο, Μια φέτα από καρπούζι τον Αύγουστο, Ένα πρωινό στην ακροθαλασσιά. Ο κόσμος ήταν απλός. Ένα φιλί στο μάγουλο, Ένα τραγούδι γύρω από το τζάκι Ή ένας χορός στην ανοιξιάτικη αυλή. Ο κόσμος ήταν απλός. Το καλοκαίρι στο πανηγύρι της Μυρτιώτισσας ή στο μοναστήρι στο βουνό του Παντοκράτορα κερί να ανάψεις. Ένα τσαμπί σταφύλι, λίγα σύκα, μια χούφτα καρύδια, Γάργαρο νερό από το βαθύσκιωτο πηγάδι μας Και υποβρύχιο βανίλια. Ο κόσμος είναι απλός. Μα τον περιέπλεξε πολύ ο θάνατός σου.