Ιδού. Και αφιέρωση και στίχος. Αναθαρρώ και σκέφτομαι πως δίχως (Θωμόπουλε, σκοτούρες μου 'χεις βάλει!) πολλά-πολλά θα γράψω για το Υπόγειο της Πολιτείας το προσφιλές τα μάλα. Δεν φτάνει που με ρίμες παίζω μπάλα, δεν έχω και -αρκούντως- ύφος λόγιο. Ας είναι. Στιχηρός σας χαιρετίζω! Μας έσμιξαν τα τόσα σας βιβλία. Τι να πρωτοδιαλέξω δεν γνωρίζω... Ποια χάρτινη χανούμ μελανωμένη; Φυλλομετρώ... Με τρέμουσα καρδία προσθέτω ακόμη μία στο χαρέμι.