Ζούμε σ’ έναν κόσμο μαγικό με φόντο την Ακρόπολη, το Λυκαβηττό Γεμάτα τα μπαλκόνια, πολιτικά αηδόνια Υποσχέσεις και αγάπες και πολύχρωμα μπαλόνια για ευτυχισμένα χρόνια Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη Η ζωή σου, να το ξέρεις, είναι επικηρυγμένη Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη Ζούμε σ’ ένα κόσμο μαγικό Υποχθόνια δουλεύει με μοναδικό σκοπό Να σε μπάσει στο παιχνίδι, τη ζωή σου πως θα φτιάξει Να σου τάξει, να σου τάξει την ψυχή σου να ρημάξει Κι όταν φτάσει να ελέγχει της ελπίδας σου τον πόνο δεν του φτάνει ετούτο μόνο Με γλυκόλογα σε παίρνει απ’ το χέρι Σε βαφτίζει της Ελλάδας νοικοκύρη Κι εκεί που λες αλλάξανε τα πράγματα και σηκώνεις το ποτήρι Αρπάζει, κλέβει τ’ όνειρό σου και του κάνει χαρακίρι