Μίλησες… Και κάθισαν τα βέλη σου παγερά στην ψυχή μου. ‘Όπως μια φέτα χοντρή σιωπή, Απάνω σ΄ ένα άδειο στομάχι. η περίμετρος μου είναι μηδέν. Αντίο νάρθηκα του γαλαξία της Εχθρας. Οι γόνδολες της ψυχής μου, μακριά σου όλες σαλπάρουν.