Βαλέρια, αύριο όλα θα τελειώσουν· ο κόσμος θ’ αρχίσει και πάλι από την αρχή. Αύριο όλα θα ξαναρχίσουν αλλά εγώ θα κρατήσω για πάντα την ανάμνηση εκείνης της συνάντησής μας στη Ρώμη. Η Πιάτσα ντι Σπάνια και το σπίτι του Κήτς· η βροχή που έμπαινε από τα σπασμένα τζάμια και τα κουρασμένα μάτια της Φάνυ Μπρον σημαδεμένα από τα δάκρυα. Προσπάθησα να συνθέσω μια σύντομη ελεγεία για έναν ποιητή που όπως ο Οδυσσέας πέθανε νέος σε ξένα χώματα και τ` όνομά του ήταν γραμμένο στο νερό. Ilritornod’Ulisseinpatria τραγουδούσαν ο άνεμος και το αλάτι της θάλασσας και οι ψυχές των ναυτικών και οι σειρήνες μπροστά στα θλιβερά απομεινάρια των πλοίων.