Χαιρέτησε την άγνωστη πλαγιά που δεν θα γνωρίσεις σκέφτηκε και πόσο σου λείπει η ξαφνική χαρά της καταιγίδας στη χαμηλή φωνή κάποιου που ξέρει τον τόπο και δείχνει την αστραπή σαν λουλούδι περαστική στο προσκέφαλο Ο κεραυνός πέφτει αλλού κι έρχεται ο ύπνος όπως ερχόταν η θάλασσα