Γιατί, μικρή μου, πέρασες με την αυγή ντυμένη κι ήρθε μαζί σου η σκέψη μου και πίσω ποιος τη φέρνει. Όντε περνάς με της αυγής το χρώμα στο φουστάνι όλη τη μέρα τραγουδώ κι ο κόσμος δε με βάνει.