Και μετά η αλλαγή Με αλυσίδες που σέρνονταν ακόμη Στα κόκκαλα και στο γέλιο Κι εμείς … Μείναμε σκυφτοί Στην άλλη όχθη Του κόσμου Κοιτάζοντας Τα σιντριβάνια Να ξανακτίζονται Και τον κόσμο Ανάποδο στα πεζοδρόμια.