Η Λύπη, ανεμώνη μοναχή Σε κάμπο ερημικό Θλιμμένη, δακρυσμένη Τον ουρανό κοιτούσε Και τον λαμπρό τον Ήλιο Θερμοπαρακαλούσε -Ήλιε λαμπρέ και βασιλιά Χάρισε λίγη ζεστασιά Στην παγωμένη μου καρδιά Κι ο Ήλιος στοργικά Τα δάκρυα στεγνώνει Την παίρνει αγκαλιά