Οι στίχοι, σαν τα παιδιά. Μέσα στα σπλάχνα μεγαλώνουν με μυστικούς θορύβους, πονάνε μέσα σου, αρρωσταίνουν, παίρνουν απρόσμενα τ΄ανάστημά τους, μια μέρα σηκώνουν κεφάλι ενάντια σε σένα που τους γέννησες, όσο να φύγουν κάποτε οριστικά και να μην είναι πια δικοί σου μόνο.