Τι πνίγεστε στὰ χρώματα; Ἀφοῦ θὰ σᾶς παντρέψω μὲ τὸ χιόνι, λέει τὸ βουνὸ στὰ δέντρα. ** Μὴ μὲ πληγὠνετε μὲ χρώματα, μόνο τὸ ἄσπρο ξέρω, παρακαλάει ὁ γέρο-Χειμώνας. ** Χειμωνιάτικη πάχνη. Κι η λεύκα κλείνει λοξὰ τὰ μάτια της μήπως καὶ δεῖ λίγο μακρύτερα. ** Χιονίζει σ᾽ ὅλες τὶς λέξεις σου. Μὰ πιὸ πολὺ χιονίζει στὴν τελεία. Θὰ τὴ σβήσεις; ** Χειμώνας. Σφύριγμα στὴ χαραματιά. Ρίγος στὰ κόκαλα. Θὰ θυμηθεῖς; ** Μὴ φεύγεις, εἶπε ἡ φωτιά. Θέλω τὴ συντροφιά σου μέχρι ν᾽ ἀναθαρρήσω. ** Βουβὸς χειμώνας. Ὦ φλύαρες άκροποτάμιες λεῦκες καὶ πλάτανοι τοῦ Πηνειοῦ, ξυπνῆστε πιά. ** Πρωὶ καὶ παγετὸς καὶ "τρί-τρὶ", "τριγλὶ" καὶ "τσὶρπ" στὸ χιόνι. Γιατὶ εἶπα τὸν χειμώνα σιωπηλό; ** Ἀκόμα καὶ ὁ σκαμμένος δρόμος φαίνεται ἀποπερατωμένος μὲ τὸ χιόνι. ** Θρηνεῖ τῆς μοίρας τὰ παράξενα ὁ ἀλμπίνος φωσφοροῦχος κότσυφας.