Στέκει αμίλητη με βλέμμα καρφωμένο Φλόγες τα μάτια της καταπίνουν λαίμαργα μαινόμενα αύριο καθώς πέφτουν μέσα στις πυρφόρες τούφες των μαλλιών της Ένας ασθενικός κι αβέβαιος ανήφορος ο λαιμός της δρόμος ολισθηρός που πάνω του έχασε τον έλεγχο των ανθρώπων ο Θεός Μέτωπο καθαρό σαν νερό Πεδίο ελεύθερο να ακουμπήσεις ευλαβικά τις προσευχές σου Τέλος, βλέφαρα σκεπάζουν τον κόσμο κρύβουν την ασχήμια προστατεύουν τα όνειρα των παιδιών