Το σκοτάδι ξαπλώνει στο πλάι σου χαϊδεύει τον αστράγαλό σου και τον κρόταφο κι ο ανεκπλήρωτος έρωτας στο βάθος των σφαλισμένων σου ματιών γίνεται ερμαφρόδιτος καρπίζει ξημερώνει φως αναλφάβητο διαβρώνει τον αμφιβληστροειδή τ’ όνειρο σκόρπια γράμματα πέλματα γυμνά χνάρια του έρωτα στο πάτωμα ο έρωτας εξαερώνεται αόρατος άφθαρτος Είν’ ο ορατός κόσμος απατηλές εικόνες των αισθήσεων στην σπηλιά του Πλάτωνα σκιές;