Και το παρελθόν έχει φτέρωμα Τα φτερά του είναι κελλιά για κάποιο σώμα χαμένο Στη Μπουκοβίνα τα δάση πρασινίζουν Ο αγαπημένος μου έχει μάτια ανοιχτογάλανα Παιδιά παίζουν με φουντούκια που ρίχνει ο ουρανός βροχή Στον Προύθο κολυμπάνε οι γυμνές αναμνήσεις Ο πατέρας πεθαίνει η μητέρα πεθαίνει Ο πόνος είναι δέντρο που κάνει πιο πικρούς καρπούς Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.