Τὰ παπούτσια ἀερίζονται στὸ μπαλκόνι, βλέπουν μία γωνία τῆς τριανταφυλλιᾶς, τοῦ φεγγαριοῦ, τῆς ἀπλώστρας τοῦ γείτονα γιὰ νὰ κλειστοῦν πιὸ ἄνετα στὰ σφιχτὰ κορδόνια τὸ πρωί.