Στα δυο σου μάτια η επαρχία μέσα στο πείσμα της βροχής τα ερημωμένα καφενεία κι η μοναξιά της Κυριακής Κι εγώ κορμί φυλακισμένο μες τούς στρατώνες τους παλιούς ένα φεγγάρι πεταμένο μέσα σε ξένους ουρανούς Μα απόψε γίνε άνεμος κύμα και πανί η πιο τρελή μου επιμονή απόψε γίνε μα, απόψε γίνε ο μόνος δρόμος μου ξανά η πρώτη κι η στερνή φορά απόψε γίνε... Το πληγωμένο καλοκαίρι νύχτα στους δρόμους ξεψυχά κι η μέρα πάλι θα με φέρει μες στο στρατόπεδο ξανά Απόψε πάρε τ’ όνειρό μου που μ’ είχε βγάλει στ’ ανοιχτά και γίνε πάλι το μικρό μου καλοκαιράκι του νοτιά