Πάλι εχτές τα δυο σου μάτια τα καημένα κλάψανε, και για μένα την καρδιά σου φως μου σου την κάψανε. Σε μαλλώνει η μαμά σου η κακιά, όπου βρεθείς κι ο τσιγγούνης ο μπαμπάς σου, θέλει να με αρνηθείς. Γιατί μου `παν θα μου δώσουν σπίτι στο Λυκαβητό, και χιλιάρικα πενήντα όταν θα σε παντρευτώ. Τώρα φαίνεται τη γνώμη που `χαν, την αλλάξανε, θέλουνε να μου τα φάνε, όσα κι αν μου τάξανε. Μα κι εγώ θ’ αποφασίσω με σκοτάδι μια βραδιά, να `ρθω φως μου να σε κλέψω, να τους κάψω την καρδιά. Τότε όμορφη μικρή μου θα το μετανιώσουνε, κι όσα έχουνε κρυμμένα, όλα θα τα δώσουνε.