Στάλα στάλα τα μεγάλα πίνω μάτια σου
πίνω τα χαμόγελά σου τα πετράδια σου
αχ και να ‘μουνα το λυχναράκι
που φωτάει τα βράδια σου
Μια καρδιά την έχω και τη σφάζω
μπρος το παραθύρι σου
μια ζωή την έχω και τη στάζω
λάδι στο καντήλι σου
Αχ και να ‘μουνα το παλληκάρι
που τρυγάει τα χείλη σου
Βήμα βήμα σαν το κύμα ζω στα χνάρια σου
κι ανασαίνω τη σκιά σου και τα μάγια σου
αχ και να ‘μουνα το λυχναράκι
που φωτάει τα βράδια σου
Μια καρδιά την έχω και τη σφάζω
μπρος το παραθύρι σου
μια ζωή την έχω και τη στάζω
λάδι στο καντήλι σου
Αχ και να ‘μουνα το παλληκάρι
που τρυγάει τα χείλη σου
μια καρδιά την έχω και τη σφάζω
μπρος το παραθύρι σου
Δεν ξέρω πώς σου φαίνεται το Αμαζόνα, αλλά έχω πολλούς λόγους που κατέληξα σ' αυτό. Θα στους πω απο κοντα, αλλά σκέψου αυτά που χαρακτήριζαν τις αμαζόνες.. τους μοιάζεις ποικιλλοτρόπως :-)) ::lost.: