Σφυρίζουν αδιάφορα βομβαρδισμοί στη στέγη. Του διαφωτισμού μας οι σκιές σκεπάζουν τις Ασίες. Τα μάτια του αφρικάνικου λιμού λιπαίνουν τη μπουκιά μου. Απ’ το Μαγκρέμπ ως τη Λατάκια είναι φωτιά ο τόπος. Μέρα τη μέρα τη Γάζα και το Τελ Αβίβ πενθούνε οι νεκροί τους. Και τώρα δα αυτή η επείγουσα σφαγή στη Νορβηγία. Κι ύστερα, τι να σήμαινε άραγε η δυσνόητη λαλιά των τοκογλύφων. Πως έχουνε κεφάλαια αρκετά όσα και σφαίρες ίσως. Σφαίρα και κεφάλι• σφαίρα και κεφάλι. Στο νύχι της ελπίδας μαυρίζει η ευθύνη. Ότι παντού, οι ίδιοι εμείς, ποιμαίνουμε τους σκύμνους του θανάτου. Σφαίρα και κεφάλι• σφαίρα και κεφάλι.