Βρέχει αργά και βασανιστικά Εκατοντάδες άνθρωποι με τα αδιάβροχά τους Και τις φωνές τους ν’ αχνίζουν σαν κάστανα Στην πυρωμένη φουφού του λάρυγγά τους Γεμίζουν την πολύβουη αγορά Αμέτρητες πολύχρωμες ομπρέλες Αμέτρητες σκοτεινές μελαγχολίες