Πέντε λεβέντες μια βραδιά στον χάρο δώσαν τσικουδιά Με μια και δυο και τρεις γουλιές έγιν’ ο φίλος να τον κλαις Κι απάνω στην στερνή γουλιά δίνουν οι άντρες δρασκελιά πιάνουν τον χάρο απ’ τα μαλλιά τον σέρνουν και τρεκλίζει Και η ζωή ανθίζει Πέντε λεβέντες μια νυχτιά στην πίκρα βάλανε φωτιά Κάψαν το άδικο της γης τον κόσμο φτιάξαν απ’ αρχής Στάχτη γενήκαν τα θεριά Πέσαν τα δόντια του βοριά γέμισ’ η πλάση με παιδιά και νιόπαντρα ζευγάρια. Χαρά στα παλληκάρια.