Πάει το καλοκαίρι Κρεμάστηκε θλιμμένο Στη ντουλάπα του χρόνου Σε λίγο θα βγει ο χειμώνας Βαρύς απ’ τις ναφθαλίνες Η άνοιξη ακόμα κοιμάται Τυλιγμένη σε πλαστικές ζελατίνες Μ’ άρωμα λεβάντας Να, το νωχελικό φθινόπωρο Ξεπορτίζει με μια ομπρέλα Τινάζει τη σκόνη από πάνω του Κι ο κήπος γεμίζει με ξερά φύλλα