Σπανίως Κάποτε όμως συμβαίνει Σ’ ακατοίκητες νύχτες Να διανυκτερεύουνε ήλιοι Επικηρυγμένοι δραπέτες Των δειλινών περιπάτων μας Κρατώντας ψηλά Πάνω από σεντόνια ξέστρωτα Αναρριχώμενα φιλιά Όμοια με της Πασχαλιάς Τα πολύχρωμα χαρτοφάναρα Καταγράφοντας άφωνοι Αφηγήσεις χεριών Και αργά προς το χάραμα Να παρακολουθούν εκστατικοί Τον επαναπατρισμό μου Στην κυριακάτικη αγκαλιά σου