Βρέχει και πάλι απ’ το πρωί κι η γειτονιά ρημάζει Πίνει το δάκρυ τη ζωή κι η φτώχεια αναστενάζει Λάσπωσε ο δρόμος ο στενός σπίτι και μοιρολόι Είναι σκληρός ο ουρανός για μας το φτωχολόι Πέφτει χαλάζι στα γιαπιά τρυπάει τη λαμαρίνα Κάνε κουράγιο εργατιά μη σε λυγίσ’ η πείνα