Ψηλά σ’ άλλον ουρανό Παγιδευμένοι άγγελοι Ανηφορίζουν με ύμνους Και περασμένα από χρυσές κλωστές Σπασμένα ονόματα στην πέτρα Που πια κανείς δεν τα καλεί Παρά μονάχα η καταχνιά Ή λίγο χιόνι ανάλαφρα τ’ αγγίζει Για να μπορεί να λευκανθεί Ο υάκινθος που άνθισε Στα σταυρωμένα χέρια