Κείτεται μες στην ιστορία χιλιάδες χρόνια στη σιωπή των μουσείων, στα βιβλία σαν αδιόρατη κραυγή σ’ ένα άλλο μήκος κύματος κάτω από τη σκόνη των αιώνων. Κείτεται μέσα μου με την ψυχή του διάτρητη τοιχογραφία της φθοράς, διαρρέει από τις φλέβες του ο καιρός σπέρνοντας λέξεις που σφυρίζουν σαν τον άνεμο ψάχνοντας ένα τόπο ν’ ακουμπήσουν τα μελλούμενα χρόνια να μοιράσουν τ’ αγέννητα παιδιά.