Δέντρο μοναχικό τα κλαδιά του ανοίγονται σ’ όλα τα σημεία του ορίζοντα πίσω του μια σειρά κυπαρίσσια η γραμμή της ζωής οι ρίζες μπλέκονται βαθιά στο χώμα από τη ρίζα του ενός ανασαίνει θαρρείς το επόμενο μόνο σε κείνο κάτι άλλαξε − ας υποθέσουμε − μια μερική διακοπή της συνέχειας όλα άλλωστε υπόθεση ερμηνείας είναι όπως θα έλεγε ο άταφος νεκρός του φθινοπώρου κάπου εδώ τριγυρνά ρίξε τα φύλλα σου και σκέπασέ τον η ώρα της επιστροφής σήμανε στη θαλπωρή της γης οι άγραφοι στίχοι θα ελευθερωθούν σε ανέγνωρο πεδίο η συνέχεια του ταξιδιού χοηφόρος εσύ την άνοιξη απ’ τα κλαδιά σου οι νέοι καρποί τα ποιήματα της καινούριας μέρας.