Ο γέρος στο έρημο νησί λάξεψε την αδρή μορφή του στην πάχνη της αυγής. Το πρώτο φως βλόγησε τη μοναξιά του κι ο αγέρας γύρισε πίσω το τραγούδι της θάλασσας. Η καρδιά του άδραξε τους ήχους της γης. «Δεν έχω πού ν’ ακουμπήσω την ευχή μου.» ... Μια αστραπή στα μάτια χύθηκε βαθιά, πέρα από τον ορίζοντα.